Szczególnej opieki wymaga nie tylko noworodek, ale także dziecko roczne czy kilkuletnie. Co prawda do takiego nie trzeba wstawać kilka razy w nocy, ale za to jest ono w stanie bardziej narozrabiać i zrobić sobie krzywdę. Ponadto w określonym wieku należy dziecko uczyć nowych rzeczy. Najpierw jest to odchodzenie od pieluch i przyzwyczajanie do korzystania z nocnika. Niewiele później należy oduczyć je wołania o smoczek i ssania go. Istotna jest tu przede wszystkim konsekwencja.

Wychowywanie dziecka wiąże się z okresowymi badaniami. Należy nadzorować jego rozwój, badać wagę, wzrost, oczy itd. Często podejmuje się także decyzje o wyborze żłobka, przedszkola lub opiekunki. Nie można jednak zapominać o bardziej przyziemnych sprawach, jak choćby o poświęcaniu dziecku uwagi, zachęcaniu go do rozwoju, dobrym karmieniu go. Choć z drugiej strony można rzecz, że prawdą jest, iż małe dziecko mały kłopot, duże dziecko duży kłopot.

Naturalne planowanie rodziny jest typowe dla osób mocno wierzących i religijnych. Kościół jest bowiem przeciwny antykoncepcji. Takie planowanie ma wiele zalet dla zdrowia kobiety. Nie szkodzi ono zdrowiu, daje możliwość diagnozowania chorób kobiecych, a także pozwala zwiększyć prawdopodobieństwo poczęcia dziecka lub też zmniejszyć to prawdopodobieństwo. Z drugiej strony takie naturalne metody planowania rodziny nie zawsze są stuprocentowo pewne. Jeśli kobieta ma nieregularny cykl, to taka metoda w ogóle nie jest skuteczna.

Skoro naturalnym planowaniem rodziny jest po prostu kalendarzyk małżeński, to jako nienaturalne metody można uznać pozostałe rodzaje antykoncepcji. Poza prezerwatywami najpopularniejsze są tabletki hormonalne, które mają bardzo dużą skuteczność. Wśród różnych metod antykoncepcji wyróżnia się również plastry, podwiązanie jajowodów, wkładki domaciczne i chirurgiczne. O ile WHO uznaje te metody antykoncepcji, o tyle naturalne planowanie rodziny nazywa sposobem określania fazy płodności.