Program zajęć obejmuje sens biologiczny seksu, fizjologię człowieka, płodność, przebieg ciąży, choroby weneryczne, antykoncepcję. Często dzieciom pokazuje się filmy, które krok po kroku pokazują, jak dziecko rozwija się w ciele matki. W niektórych szkołach natomiast nastoletnie dziewczynki otrzymują lalki, które płaczą i należy się nimi zajmować tak jak dzieckiem, by dowiedzieć się, że to bardzo duży obowiązek. Oczywiście to, czy nastolatka wzięła sobie obowiązek do serca, nauczyciel dowiaduję się po parametrach zapisanych w urządzeniu wmontowanym w lalkę.

Za edukację seksualną w dużej mierze powinni być odpowiedzialni rodzice. Mogą oni przekazać dziecku podstawową wiedzę na temat dojrzałości emocjonalnej, współżycia i niespodziewanych skutków stosunków seksualnych. W szkołach natomiast nie powinno się mówić, że seks jest czymś złym, ale za to skutecznie uświadamiać i informować, że antykoncepcja, choć zabroniona przez kościół, pomaga nie tylko zapobiec niechcianej ciąży, ale także chorobom wenerycznym.

Naturalne planowanie rodziny jest typowe dla osób mocno wierzących i religijnych. Kościół jest bowiem przeciwny antykoncepcji. Takie planowanie ma wiele zalet dla zdrowia kobiety. Nie szkodzi ono zdrowiu, daje możliwość diagnozowania chorób kobiecych, a także pozwala zwiększyć prawdopodobieństwo poczęcia dziecka lub też zmniejszyć to prawdopodobieństwo. Z drugiej strony takie naturalne metody planowania rodziny nie zawsze są stuprocentowo pewne. Jeśli kobieta ma nieregularny cykl, to taka metoda w ogóle nie jest skuteczna.

Skoro naturalnym planowaniem rodziny jest po prostu kalendarzyk małżeński, to jako nienaturalne metody można uznać pozostałe rodzaje antykoncepcji. Poza prezerwatywami najpopularniejsze są tabletki hormonalne, które mają bardzo dużą skuteczność. Wśród różnych metod antykoncepcji wyróżnia się również plastry, podwiązanie jajowodów, wkładki domaciczne i chirurgiczne. O ile WHO uznaje te metody antykoncepcji, o tyle naturalne planowanie rodziny nazywa sposobem określania fazy płodności.